Çok acayip. 30 yaşında adamlar, audi a5, c63 amg. yeşilköy, saçma sapan kafe mi bar mı ne onlar? 90lı kızlar. cümle kuramıyorum şaşkınlıktan. 25 liraya salata yedim.

bir de facebook çok acayip.

Düğüm, ilmek, bağ...
Herneyse adı artık.
Kafamı kurcalıyor, garip geliyor. Mucidini gerçekten takdir ediyorum. Tekerlek, ateş, psikanaliz'den sonra en büyük 4. icad olarak kutsuyorum onu.(psikanaliizn büyük icad olduğuna inanmıyorum bu arada, amacıma ulaşmak için her yolu mübah gördüğümden gevezeliğim)

Heyy günlük,

geceye sığmıyorum, gündüze hiç... Telefonumu kapadım yine. Karanlığa saldım bu defa kendimi. Ürktüm yine ama, başa çıkamıyorum artık.
Yetmek! Kendime kadarım ancak. Bir süre daha sessiz kalmak istiyorum. Kimse karışmasın, dokunmasın istiyorum. Nasıl olsa zaman beni çoğaltacak, nefes bile alamayacağım kalabalıkta...

Dışarda yağmur var, şehir gri, üşüyor ayak parmaklarım garip..
-yağmur yağmasa iyi olurdu
+ yağsın, şehir temizlenir

bugün bunca yıldır ilk defa kendimi kötü hissettim sesini duyduğumda. ağlayamadım da o an sen üzülme diye. korktum sesimin titrediğini anlarsın diye, geçiştirdim seni bu sefer istemeyerek. özledim..

özür.....

yatağa göğsümün üstüne uzun süre yatıp kalktığımda kaburga kemiklerimin yerine oturması hayli zahmetli oluyor. canım yanıyor kısmen.

-abii, attın mı dün gece kızı?
-ahahuugbju. attım attım lan.
-(bok attın)

Ve bir yere ayak parmaklarımı çarptığımda canım gerçekten çok yanıyor.

-ne mızmızlanıyorsun yine?
-kal demiştim sadece.

daha sürer bu. kaç kere anlatmak isteyip de, dolup taşıp da, "ne yapıyorsun ki ne alaka şimdi" diyerek kapatıyorum pencereleri. zaten denesem de çoğunda yani her denemede hemen hemen, tam da o an pişman oluyorum denediğim için anlatmayı, hem sesime ses de veren olmuyor, olmasın. zaten böylesi denemeler gereksiz bir ayrıntı oluveriyor bu durumda.

Kaskimi oturdugum bankin ustune koyup, ben ve belki de bizden sonra geriye kalacak muhtemel uc sey ustune kafa yorarken, icinden cikamadigim donguyu kirdim sanmistim. Yanilmisim. O oyle degilmis. Gecirdigim nobetlere ara vermisim sadece. Trileptale devam.

Herseyden once uykucu sirin olasim var,cok uzun zaman uyuyasim, uyandigimda klozet kapagini kaldirmadan isiyesim,tekrardan yatagima girip yari uykulu durumdayken gercek vari ruya goresim, uzun basak tarlalarinda ciplak kosasim,tarla bittiginde bir gole atlayasim, nefesim hic tukenmeden suyun altinda uzun zaman kalip batik bi gemide oturup canlilarla konusup,nutella yiyip uludag limonata icesim,ord

gönlüm açılıp da yere dökülene kadar
dizi filmlerde kötü ruh yakalamaya yarayan el süpürgelerinin varlığını bilmemiş kendiliğim
bir bu tarafa, bir başka tarafa
koşturup giderken sıcak su kucakta taşınabilsin diye üretilmiş mucize araç eşliğinde bir bardak ıhlamur çayının tadını özler olmuşum.
az önce haberim oldu.