

Hiç birşey aynı değil uzağım artık.Kimse beni tanıyamıyormuş. Sanki ben kendimi tanıyabiliyorum bir ayda sanki mutasyona uğradım.Öncesinde de bir memnuniyetsizlik vardı ama bu kadar değildi.Kaybolduğumu hissediyorum.Yoruldum birilerine yalandan yere tebessüm etmekten,iş bağlamak üzere firmalara bir ayağımın üzerinde kırk yalan söylemekten ve bilmiyorum işte yine bunalımlardayım.Herşeyi göze alıp ardıma bakmadan gidecek kadar kötüyüm.Üstüme gelmeyin bi rahat bırakın beni...
üzerine gelmek gibi olmasın
noktalarını harflerinden ayıracaklar, söylemedi deme...
Tek kelimeyle...
Süpersin.
üstüne gelmek gibi olmasın
ama zamanla geçer bunlar, dönem dönem çoğumuz yaşarız buna benzer şeyleri.
yaa
beni de beni de rahat biraksinlarr
yalan
söyleme aslında rahat bırakılmak değil birisi tarafından şu durumdan çekilmek istiyorsun...
en azından ben istiyorum
ah ben de
herkesin gönlünü yapmak için arada heba olmamak istiyorum fakat olmuyor.
acaba
gerçekten sadece kendimizi düşünmeyi ne zaman öğrenebilcez? ya da birilerine ihtiyaç duymamayı...
ulan harbi yalnız mıyız şurda ya.........
ben
eminim ki sadece kendimi düşünmeyi asla öğrenemeyeceğim, denedim yapamadım çünkü.
ama yapmayı o lükse sahip olmayı çok isterdim. daha doğrusu öyle yaptığımda içimin sadece kendimi düşündüğüm için rahat olmasını çok isterdim.
yok
o kisi hazir zaten de, fazla basmakalip, beni rahatsiz ediyor.. kisaca cekilmek degil, cekmek istiyorumm...
o
da bir seçenek tabi...
hayirr
secenekler yoktur, tesadufler vardir, aslinda onlar tesaduf de degildir, sadece oyle olmasi gerekiyordur, benim hayatimi birileri sekillendiriyordur, ben ya begeniyorumdur ya da begenmiyorumdur. bircok kisi ben dahil benim icin vardir, haliyle benim sozum az gecer..
vay
anasını sayın seyirciler...
şaşkınım. saygı duydum.
egildim
egildim onunuzde..