tabiki başlangıçta çok zorlamıştı bu düşünce beni .. hatta sevgilimle kopma noktasına kadar geldik .. ben evlilikten hep korktuğum için o da baskı yapamıyordu , ama daha sonra herşey düzeldi ve bu düşünceye insan zorla alışamaz .. zamanla oluyor . evlilik fikri için hayatımda hiçbirşey değişmedi yani başka sorumluluklar girmedi zaten 4 yıldır birlikteyiz ve birbirimizi tanıyoruz artık . tek eksik tarafım şu iş mevzusu .. takıntılıyım biraz üniversiteden sonra istediğim iş olmadığı için sürekli sevgilime bağırdım çağırdım ama diyorum ya o beni tanıyor ve çok anlayışlı .. kendimde değiştirmem gereken hiçbirşey yok beni böyle sevdi beğendi ne değiştirmesi .. asla ödün veremem kendimden .. hayırdır sende evlilik mi var yakında ? :)

sizin biletinize ikramiye çıkmadı mı?ne gibi değişiklikler olabiliyor ki?

o kötü şeyler ? herşey insanın elinde. yakın zamana kadar sizin düşüncenizdeydim ama sonradan değişti düşüncelerim .. karşılıklı sevgi anlayış saygı hoşgörü tüm kötülüklari siler ...

ben şuradan şuraya varmadım... Tümüyle Lumina beni evlenmeye uygun buşmak gibi bir hataya düştü... Yaklaşık 8 yıldır da bu amacın peşinde koşuyor... Hayır son 2 yıldaki saldırıları öyle şiddetlendi ki... Kale yıkıldı yıkılacak... Sürekli yeni müttefiklerle geliyor bana, elçiler yolluyor, evenime söyliyim ambargolar koyuyor... Allahtan memleket ekonomisi dertlere kederlere zor zamanlara alışkın da direnebiliyorum... Ama bu direniş bir 2 yıl daha gitmeyebilir... Zor işler zor...

"-Ya nedir bu çekincen?...
-Bir sözdür bir nişandır yapamıyor musun ki enazından?...
-Benim gözümde hepsi bir... Aynı derecede ciddi ve dolayısıyla benim de adamm olduğumda ele alabileceğim mevzular...Henüz haytalık dizboyu..."

insan çok kişiyle sevişir, birkaçıyla bir olur, onu buldun mu kaybetmemek gerekir. ve bu sana haydi evlenelim diyenlerdense bir olun evlenin boy boy çocuklarınız olsun. insana o sorumluluk bilinci hiçbirzaman gelmez. ancak sorumluluklarla başedebilme cesareti gelir ki bu da ancak gerçekten o bir olduğunuz adamla olur. görürsünüz birini uzaktan, işte bu dersiniz, işte ben bununla evlenirim. genelde o ilk his doğru çıkar. ya da bunların hepsi boş, ben boş boş konuşuyorum.. ama şu da var ki ben kendisinden çocuk doğurmak isteyeceğim adamla evlenirim. ama bu kadar da diplere inmeyelim, yüzeyden devam edelim, zira boğuluyorum..

önce ben de hadi evlenelim dersem olur ama bu fikri aklıma o düşürdüyse zor olur.

Mantığıma göre... Ve sevgili olmak aşkına inandığınız kişi ile olabilir ki, günümüzde bu konuda birbirimizi o kadar çok kolay yanıltabiliyoruz ki şaşıyorum zaman zaman. Eğer ki bana sevgiliden çok çocuklarıma baba olabilecekse oldu bilin o işi:) Ki hayatta şuan istediğim iki şeyden biri bir kız çocuğu iken :) Unutmadan, tabiki baba olabilmek için de bedeninin sadece sperm üretiyor olması yeterli değildir.