zihinsel engelli bireylerle ufak yaşlarda, bir sağlıkçı çocuğu olarak sık sık yüz yüze geldiğim halde, hareketlerini kontrol edemeyecekleri korkusuyla kesinlikle yaklaşamazdım. ani hareketlerini taciz maksatlı ve kontrol dahilinde yapmadıklarını bilmem bir süre sonra acımayla karışık bir anlayış duygusunu hakim kıldı diyebilirim. Ankara'daki Down Cafe'yi görene kadar sosyal hayata tam adapte olmuş bir zihinsel özürlüye ise hiç rastlamadım.

bu çerçevede bir iki şey sormak istiyorum, bahsettiğiniz uygun ortam ve uygun zamanda mastürbasyon yapmayı öğrenme ne kadar bir sürede gerçekleşiyor?

bir de verdiğiniz, eğitimcinin dikkatsizliği konulu örnek. oral seks bu çocuklar (ya da erişkinler) tarafından nasıl öğreniliyor? oral seks doğal süreçte rasgele şekillenebiliyor mu? yani bu çocukların -ki inşallah benimki abes bir kuruntudur- bir şekilde istismar sonucu bunu öğrenmiş olması mümkün mü?

elinize sağlık, sanırım bu işi üstlenen eğitimcilerden birisiniz, mükemmel bir amaca hizmet ediyorsunuz.

bu yazdıklarından kaç tanesi oluyor sence? çoğu çocuk mastürbasyon yapmayı ayıp birşey sanıyor ebeveynlerinin yanında bırak konuşmayı bahsi geçince bile yüzü kızarıyor.

cinsel eğilimlerinin diğer çocuklara oranla daha erken geliştiğini ve güçlü olduğunu gözlemlediğim otizmli çocuklar ellerini kaslarını kontrol etmekte(özellikle de ilaçların etkisiyle) problem yaşarlar diye biliyordum, kaynaştırma eğitimiyle okullara gelmiş çocuklar arasında gördüklerim kadarıyla. ilgiyle okudum makalenizi. bu rahatsızlıkta çocukların ailelerine çok iş düşüyor ve malesef ailelerin gözlemlediğim bir çoğu hastalığı kabul etmekte bile zorlanıyorlar. kabul edilmeyen çocuk istemsiz davranışları için uyarı, dayak, ceza gibi yaptırımlara maruz kalıyor. ayrıca bu çocukları akranlarının daha kabul içine aldıklarına ve onların da hiç bir biçim saldırganlıkla zarar vermediklerine, zamanla takıntılarını bile dizginleyebildiklerine şahit oldum.

down sendromunu otizmle karsilastirmak bazen cok da dogru olmayabilir. farkli semptomlar sunuyorlar. zekalarinda ise belirgin farkliliklar olabiliyor. ozellikle otistikler pek de homojen bir grup degil.

down sendromu hastalarinin sosyal acidan daha uyumlu olmalari nedeniyle sosyal normlara daha kolayca adapte olmalari ve bu sekilde harekete gecmeleri mumkun olabilir gibi geliyor bana.

[quote=fellatio]Başka bir çözüm yolu ise; bu çocukların birbirleri ile ilişkiye girmelerine izin vermektir. Avrupa ve dengi ülkelerde uygulandığını bildiğimiz bu yöntem için öncelikle doğum kontrol önlemlerinin alınması gerekir. Ülkemizde zaman zaman gündeme gelen bu çözüm yoluna erkek çocuk velileri sıcak baksa da ”kız çocuklarının” velileri buna karşı çıkmaktalar.[/quote]
bu konuyu ele alan bir film izlemiştim. zihinsel engelli çocukları kısırlaştırarak bu yöntemi uyguluyorlardı. z. engelli bir kız anne olmak istediğini belirtmiş ve kısırlaştırılmamak için savaş vermişti ailesiyle birlikte.

Ben de özel gereksinimi olan bireylerle çalışıyorum ve bu konuda farklı vakalarla sık sık karşılaşıyorum. Sık sık mastürbasyon yapan bir öğrencimin (Tanısı cerebral palsy idi)penisine, ailesi tarafından mastürbasyon yaptığı için kızgın şişler sürülmüştü ve bu çocuk (ki çocuk demek ne kadar doğru, 27 yaşındaydı ben onunla çalıştığımda)özbakım becerilerini bağımsız olarak yerine getirebiliyordu.

Farklı bir tanısı olan, (Fragile X - Kromozom anomalisidir) ergen yaşlarda başka bir vakam ise, kapalı bir yerde mastürbasyon yapmıyordu. Balkona çıkmayı tercih ediyordu genelde. Ki bu öğrencim, bir boş anımda benimle pozisyon bile denemeye kalkmıştı.

Makalede yer alan eğitimciye ilgi konusu sıklıkla karşılaşılan başka bir durumdur. Özellikle üst sosyo-ekonomik ailelerin özel eğitime gereksinimi olan çocukları, aileler bu çocukların durumunu daha zor kabul ettikleri için daha az sosyal hayatta yer alırlar. Dolayısıyla, ev-okul arasında bir yaşam sürerler. Bu nedenle eğitimci, hayatlarında hemen hemen ilk sırayı alır.

görsel materyal eksikliği, görsel bir dünya tasarımının olmaması beraberinde başkalarının görebileceğini bilmemeyi de getirebilir. egosantrizm yoğunsa ve kişilik gelişiminde sorun varsa görme engelli ergen kendisinin kimseyi göremediğini bildiği için başkalarının da kendisini göremediğini düşünüp uluorta mastürbasyon yapmaya kalkabilir. bu bazen tamamen görme engellilerle dolu bir sınıf ya da yurt ortamının getirdiği alışkanlıklardan kaynaklanıyor da olabilir. bunun tabu olduğunun bilincinde olsa bile mahremiyetin ne olduğunun ayırdına varamamış olabilir. mastürbasyon dışında burun karıştırmak, çiş yapmak gibi davranışlara da sık sık rastlanır bu özür grubunda.

görme engelliler için konuşmak gerekirse; mastürbasyon, seks, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve cinsel sorunlarla ilgili bilgi düzeyleri eğitim seviyleriyle doğrudan ilişkilidir. üniversite düzeyindeki bir görme engelli aynı yaştaki engelsiz bir gençle hemen hemen aynı donanıma sahiptir. özellikle kızların erkeklerden daha bilinçli olduğu da araştırma sonucu olarak kayda geçmiş.

kendimi bildim bileli mastürbasyon yapan bir dişikişi olarak söylemem gereken bişi olduunu düşündüm..erken farkedemeyenlere üzüldüm..libidoma şaşırdım..ceremesini çekermiyim anlayamadım.. anladım.vajinal orgazmım çok gecikti..napıyım ben ne yaparsam kendime yaparım..yunan insanı aciz kalır yanımda valla gerçek sölüom..:)