Kuaföre gidersin, mükemmel saçlarla seni çıkarır salondan. Yıkarsın saçlarını, o harika saç artık karşında yoktur. Ne kadar onun gibi yapmaya çalışsan da. Bir türlü olmaz işte. Mutlu olmazsın. Lanet edersin kestirdiğine.

Bunalımdaydım, bir kucak dolusu saç kesilmişti. Şimdi neden olmuyor. Olmuyor işte. Herşey kuaförden sonraki saç gibi ilki gibi olmuyor. Giden saçın ardından o an seviniyorsun sonra ne halt ettim ben diyorsun. Ağlıyorsun işte.

O an hep o an yanlış kararlar alıyorsun. Ya da gaza geliyorsun. Birileri seni kolluyor. Halbuki hayatın a.ına koyabilrsin. O güç var o an. Ama olmuyor. Aslında saç kestirmek gibi de değil herşey. Saç keserken kimse sana çok karışmaz. Kestirme sakın diye seni oradan kaçırmazlar ya da kuaförü senden uzak tutmazlar. Ama başka durumlarda bir karışan olur.

Evet, o hayattan kurtulacağını ağır saç yükünden kurtulacağını bildiğin gibi hayatının o fazlalık kısmını kesivermek istersin. Engel olurlar. Saç uzar eski haline döner. Yaşam da devam eder. Çok da geriye -kırık saç uçlarına- bakmamak lazımdır.

Bugün bunu mu istiyorum, bırak yaşayayım. Damarlarımda alkol dolanırken yoldan gelene geçene laf atayım, sokağın ortasında göbek atayım bakan gözlere inat, tanımadığım iki adamla kırıştırayım. Canım işe gitmek mi istemiyor, bırak gitmeyeyim. Bana küfürler yağdıran adam bırak kovsun beni işten. Atıldığım gün de sahil boyu yürüye yürüye evime döneyim. Zırlaya zırlaya, bu boku da yapamadım diyeyim. Sinemaya gidesim mi yok, bırak ya gelmeyeceğim. Paket lastiği ile bir araya getirilmiş, sıkıştırılmış, bir kibrit çöpü yığını gibiyim. Sıkıldım bu lastikten.

Aşık olurum, o da berbat gider. Ne istediğimizi bilemez hale geliriz. Kırarsın kırarım, iyice boka sararız. Zamanlamayı mı doğru yapamam hiç bilemem. Bir paket lastiği daha dolanır saçlarına, ne istediğini yapabilirsin ne görmek istediğini görebilirsin. Sonuç, suçlu olan yine paket lastikleridir. Benim paket lastiklerimdir.

Kendime de başkalarına da zarar verir lastiklerim. Ya da ben öyle sanarım. Bir tek banadır zararı bu sicimlerin, uzadıkça uzarlar. Lastik işte adı, kopana kadar daha da daha da çok şey sararlar. Ha koparlar birgün, çekiyorum bu günlerde sonuna kadar. Kopsun diye gözlüyorum. Koparken de canımı acıtsın, lastik acısı. Aklımın ipleri dağılacak yine.